By hkaratas 
Sabırsız yığınlar evlere çekilirken
Kış güneşi ufka kızıl haleler çizerken
Ve yorgun günler dağılıp giderken
Kayboluyorduk iki ayrı şehirde
Yitiyorduk ikimizde, birbirimizde
Dile gelmeyen duygular gizliyorduk
Henüz söylenmeyen cümlenin yüklemlerinde
Gidiyorduk bir gün batımı gibi işte
Kayboluyordu ufukta ağır ağır
Sevdamız yenilip beklemişliğe
Gidiyorduk anbean ikimizde
Sen uzakların hüzünlü türküsü
Bense aidiyetsizliğin dalgın gezgini
Şimdi savururken bir rüzgâr beni
Sadece izliyorum sessizce gidişini
Ve sen ellerinle boğuyorsun
Farkında olmadan sevgimizi
Unuturuz elbet bir gün
Birbirimizi sevmişliğimizi
Unuturuz elbet
Yaşanmış onca güzel günleri
Unuturuz biliyorum
Günü gelince birbirimizi
02.02.2025 Hasan Karataş