Islak kaldırımlarına aşina olduğum şehirler vardı

Pencereme vuran yağmurlar da yağdı

Rüzgarların oyuncağı olmuş tozlar da savrulurdu bir vakit

Soğuğu insanın içini dondururdu bazı şehirlerin

Sıcağı insanın beynini kaynatan şehirler gibi

Sonra yosun kokuları gelirdi

Tuzlu bir deniz üzerinden

Göğe yükselirdi bakışlarım

Yıldızları kovalardım peşi sıra

Sonra bütün yaşanmışlıkları üstüme sinerdi eskimiş şehirlerin

Yağmuru arardım geçip giden bulutlarda

Yıkasın isterdim bütün o eski hatıraları

Denizi severdim

Bir başka güzeldi denize komşu olan şehirler benim için

Bir göl kıyısı bir ırmak kenarı ile de yetinirdim

Bilmiyorum şimdi

Bu kadar gezmeseydim

Benim olanlar ile de yetinebilirdim

Doğduğum yeri yine de severdim

Bir insanın toprağına bu kadar vurgun olduğunu

Belki bilmezdim

Olsun varsın

Şimdi biliyorum

Bütün şehirleri bir kenara koyuyorum

Bütün yaşanmışlıklar ile ben ben oluyorum

Hasan KARATAŞ

22.06.2020

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir